Dit keer blijf ik in de buurt, want ik wilde het eens hebben over mijn eigen boekencollectie. Hoeveel boeken ik bezit zou ik niet zo durven zeggen, het zijn er honderden, dat zeker. En er komen steeds nieuwe aanwinsten bij.
Recent ben ik weer op strooptocht gegaan naar mijn favoriete boekhandels in Rotterdam: Donner en De Slegte. Bij mijn afscheid van het Havenbedrijf heb ik voor honderden Euro’s aan boekenbonnen (en zorgelijker, ook drankbonnen) gehad. Niets fijner dan wat van deze bonnen te verzilveren, nietwaar? Maar ik heb me lang kunnen inhouden. Totdat ik een recensie las over een interessant boek over de geschiedenis, cultuur en groeiende populariteit van het edele schaakspel. Dat leek mij wel wat. Uiteindelijk kom je dan weer thuis met een tas vol, terwijl er nog een stapel ligt die nog gelezen wil worden. En die stapel wordt alsmaar groter.
Je zou denken boeken genoeg, waarom zou je er nog meer willen. Maar dat is het nou net, ik kan het niet laten. Inmiddels werd de boekenwand in de woonkamer zo vol dat ik wat boeken heb verhuisd naar andere kamers.
Er is zelfs een mooi Japans woord voor mijn dwangmatige verzameldrift: tsundoku (積ん読) Wikipedia omschrijft dat zo. “Tsundoku is the phenomenon of acquiring reading materials but letting them pile up in one’s home without reading them. The term is also used to refer to unread books on a bookshelf meant for reading later. The term originated in the Meiji era (1868–1912) as Japanese slang.”
Nou staan mijn ongelezen boeken niet op een plank maar liggen ze te wachten in een doos.
Niemand minder dan Umberto Eco heeft wel iets te zeggen over het in bezit hebben van boeken die je niet gelezen hebt. The writer Umberto Eco is the owner of a large personal library (containing thirty thousand books), and separates visitors into two categories: those who react with “Wow! Signore professore dottore Eco, what a library you have! How many of these books have you read?” and the others — a very small minority — who get the point that a private library is not an ego-boosting appendage but a research tool. Read books are far less valuable than unread ones. The library should contain as much of what you do not know as your financial means, mortgage rates, and the currently tight real-estate market allows you to put there. You will accumulate more knowledge and more books as you grow older, and the growing number of unread books on the shelves will look at you menacingly. Indeed, the more you know, the larger the rows of unread books. Let us call this collection of unread books an antilibrary.
Hier de link naar een filmpje over Umberto in zijn eigen bibliotheek: https://youtu.be/UoEuvgT1wBs?si=xniOaWcbM944qtJH
Laat ik het afronden met deze quote van het Argentijnse literaire kanon Jorge Luis Borges: “I have always imagined that paradise will be a kind of library.” Mocht dat zo zijn dan ben ik niet bang voor de dood.
Geef een reactie