Boeken lezen is fijn, maar dat wil niet zeggen dat ik de sociale media verwaarloos. Integendeel, het lezen lijdt er zelfs onder. Voor je het weet zit je urenlang door te klikken op carbonara recepten en de merites van guanciale versus pancetta. Niet onbelangrijk natuurlijk maar het leidt wel af. Anderzijds, via Instagram kwam ik erachter dat ik nog een week de tijd had om de Harry Potter bibliotheek in Antwerpen te bezoeken.
Een dagje Antwerpen is sowieso leuk, en bovendien had ik net alle Harry Potter boeken gelezen. Een kado voor mijn verjaardag. Had die boeken altijd al willen lezen, want was er best nieuwgierig naar. Harry Potter is naast de Bijbel het meest gelezen nietwaar. Maar ik vond het wel erg prijzig om aan te schaffen. Nou heb ik wel stukken gezien van de bekende Potter films, en had een vaag idee dat er een mooie leeszaal in voor kwam of was het de kamer van Dumbledore? Op naar Antwerpen dus.
Antwerpen, mooie stad, fijne mensen, heerlijk gegeten en leuke stadswandeling gedaan, als ze het aanbieden ga ik er gelijk wonen. Maar daar gaat dit blog toch niet over, waar blijven de bibliotheek bezoeken!
Rustig, rustig, komt goed. Allereerst een misverstand uit de weg ruimen. Er was helemaal geen sprake van een tijdelijke Harry Potter tentoonstelling. Nee, in deze bibliotheek bevindt zich een leeszaal die de inspiratie was voor de verboden bibliotheek in de HP films.
En dan hebben we het over de Hendrik Conscience Erfgoedbibliotheek. Die is normaal gesloten voor het publiek, maar was nu tijdelijk te bezichtigen. Deze bibliotheek stamt uit 1481. Net zo oud als de boekdrukkunst zelf dus: bijna 6 eeuwen. In dit gebouw treffen we ook de Nottebohm zaal.
De Nottebohmzaal bevindt zich in het oudste deel van de bibliotheek, de Sodaliteit, waar ze in 1936 werd ingericht als pronkzaal. Naast boekenmagazijn en tentoonstellingsruimte doet ze dienst als bewaarplaats voor bijzondere schenkingen en stukken zoals de globes van Blaeu en de Egyptische kast. Ze dankt haar naam aan de Antwerpse mecenas Oscar Nottebohm.
Prachtige leeszaal, met kasten vol boeken, die eruitzagen of er sinds de 15e eeuw niemand meer in had gekeken, een mooie krakende houten vloer, de genoemde twee enorme globes en nog meer moois.
Terwijl ik er zo rondliep dagdroomde ik dat dit op de huisbibliotheek zou kunnen lijken van een prachtig oud landhuis ergens op een domein in Frankrijk. Het (helaas niet bestaande) erfgoed van de Famille Du Mez. Ik zag me al met een fijn boek in de hand, gezeten in een lederen fauteuil, een tafeltje voor een aperitiefje erbij en natuurlijk een mooie koperen leeslamp. Het paradijs op aarde, nietwaar. Maar helaas, een half uur later stonden wij weer buiten.
Waar de zon scheen en Antwerpen had nog veel moois te bieden die dag. En voor Harry Potter kan je beter naar Londen gaan, nietwaar?
Geef een reactie