Nog maar een verslag van de trip naar Londen, 9-12 september. Want naast biebbezoekjes was er ook veel enzo vertier. Mijn wandelingen en de tube (handig zo’n oyster card) leidden me onder meer langs Sherlock Holmes, Rudolf Steiner, Harry Potter en Karl Marx.
Laten we het eerst eens over boekenwinkels hebben. Daaraan is geen gebrek in deze wereldstad. Natuurlijk ontkom je niet aan een bezoekje aan Waterstones, de grootste boekenwinkel van Londen, waar ik het op de science fiction & fantasy afdeling toch niet kon laten een boek aan te schaffen (Best served cold van Joe Abercrombie).
Bij deze ene aankoop is het niet gebleven, want er paste ook nog net een Rudolf Steiner boekje in mijn rugzak. Die vond ik in een esoterisch boekwinkeltje in Cecil Court. Dit “geheime” zijstraatje van Charing Cross Road herbergt zeker 20 boekenwinkeltjes, antiquariaten en verzamelaars van ansichtkaarten en andere rariteiten, zoals een Alice in Wonderland winkeltje. In Watkins Bookshop nog wat rondgedwaald en dus iets gekocht bij de antroposofie afdeling. Die was heel bescheiden volgens de overjarige hippie die de service desk in het souterrain bemande. Toch wel twee planken vol hoor. Waarvan de helft over Rudolf (de dag erna liep ik op weg naar het hotel toevallig langs het Rudolf Steiner House). Maar ja Watkins is er dan ook trots op een van ’s werelds grootste collecties spirituele lectuur te herbergen. En je kan er lezingen en cursussen volgen. Een paradijs voor de liefhebbers, ik liep echter door naar China Town.
In sterk contrast tot het gigantische Waterstones complex was er Word on the Water, een tot boekhandel verbouwd binnenschip, dat sinds 2015 op een vaste plek ligt, afgemeerd in het Regent’s Canal. Helaas niet van binnen gezien, ik was er een uur voor openingstijd (dat is om 12:00). Maar wat een leuke plek, een oase van rust op maar enkele tientallen meters van de krioelende mensenmassa rondom St. Pancrass/King’s Cross.
Londen is natuurlijk ook een stad waar veel fictieve personages uit bekende romans hebben gewoond. Zo heb ik vanzelfsprekend Baker Street 221B bezichtigd, het adres waar de beroemde speurder Sherlock Holmes gewoond zou hebben in de boeken van Arthur Conan Doyle. Op de begane grond was het Sherlock Holmes museum gevestigd. Er stond een oud Londense politie agent voor de deur, hoewel hij er niet erg overtuigend uitzag, oordeelt u zelf.
King’s Cross is zo’n beetje het centrum van Londen, als er al een centrum bestaat. Het is er geweldig druk, met twee treinstations en daaronder de metro. Het was dan ook even zoeken maar uiteindelijk vond ik dan perron 9 3/4. De Harry Potter hype is wel een beetje voorbij inmiddels, maar ik kan me zo voorstellen dat King’s Cross op het hoogtepunt overstroomd moet zijn geweest met muggles op zoek naar het perron waarvandaan de Hogwart’s Express vertrekt. Ook nu stond er nog een flinke rij met opvallend veel Aziatische belangstellenden. Want wie wil er nou geen photo shoot op deze magische plek?
Zelden heb ik zoveel kilometers gewandeld als die week in Londen. Het was er wel het weer voor, lekker fris en niet of nauwelijks regen. Maar de wandeling naar en van Highgate Cemetery mogen wij met enig Engels understatement best pittig noemen. Vanaf het metro station is het zo’n 20 minuten lopen steil omhoog, het zweet klotste in de oksels, de beentjes trilden, maar het bleek de moeite waard. Je kan er fijn op een bankje zitten filosoferend over de vergankelijkheid van het leven, om maar wat te noemen. En je krijgt een gids mee waarop alle graven staan genummerd, inclusief die van meer of minder bekende overledenen. Deze begraafplaats is onder meer de laatste rustplaats van niemand minder dan Karl Marx. Van recentere datum is het graf van Malcom McLaren, vooral bekend als manager van de Sex Pistols.
Overigens is de begraafplaats nog steeds in gebruik. Niet al te jolig doen dus. Toen ik aan kwam lopen was er net een rouwdienst aan de gang.
Hierna nog een bericht over de avonturen in Londen. En dat gaat over musea.
Geef een reactie